1604-Pementos roxos


Related Images

IMG_1604 Dijkerhoek DBC 1604 met lege Res'en richting Kijfhoek PONT MARIE NS-02238 - Courtyard & Well Kaysersberg NS-02218 - Courtyard & Well NS-00795 - Fort Point Museum and Lighthouse DSC08483 - Fort Point Museum and Lighthouse Bachkovo Monastery UCLA Bruins Women's Gymnastics - 1604 DB Cargo NS-02237 - Courtyard & Well I skyn San Agustin Church, Manila, A Unesco World Heritage Site NS-00793 - Fort Sainte Marie De Grace Shobrooke Park Hulten DBC 1604 met omgeleide kalktrein 160206-double-X-1604 Island Magic: Fishing Village and Pier Monhegan 100_1604


License: Creative Commons - Attribution
Author: Jose Luis Cernadas Iglesias
Description:
O pemento inclúe unha grande variedade de plantas diferentes baixo a mesma denominación. Algunhas variedades son picantes e utilízanse como especia. O xénero Capsicum comprende varias especies de plantas, emparentadas co tomate, oriundas de América Central e Sudamérica; os seus froitos —chamados chile, morrón ou pemento— consómense en diferentes preparacións e tamén se empregan na medicina Na Galiza podemos falar de cinco variedades de pementos "autóctonos", ou máis ben, naturalizados: Pemento morrón de Vilanova. Pemento tipo Padrón: Estes poden ser de Herbón, de Padrón ou do Salnés. Pemento tipo Arnoia: Poden ser da zona de Arnoia, de Ribadavia ou de Carballo. Pemento tipo Ourense: Poden pertencer ao Rosal ou a Ourense. Pemento tipo O Couto: Cultivados na comarca de Ferrolterra. Tamén se cultivan outros dous tipos (mais en menor medida): o pemento verde de carne -tipo lamuio ou tamén tipo California- e o de pel fina -chamado doce italiano-. Crese que o nome do pimento foille adxudicado por Cristovo Colón, quen o denominou así ao confundilo con "pementa en vaiñas, ……moi forte, mais non co sabor de levante"; pese a que botanicamente non ten nada en común con ela, que é o froito do Piper nigrum, o nome perdurou. A diferenza doutras plantas comestíbeis provenientes de América, que tardaron décadas en ser aceptadas polos europeos, coñeceu unha rápida difusión mundial tras a súa chegada a España en 1493. Unha vez aclimatado, acostumouse secalo, moelo e usalo para condimentar e dar cor a diferentes clases de pratos. Xa a mediados do século XVI cultivábanse plantas de "ají" en Italia, Alemaña e Inglaterra. Durante os seguintes doscentos anos, revolucionaría a gastronomía dos pobos mediterráneos. O "ají" americano transformou a cociña de China, India e Indonesia: tal foi a súa aclimatación que en moitos sitios de África e da India crese que o "ají" e o pemento son orixinarios desas rexións. En México orixinouse a palabra "chile" —do náhuatl chilli. Pola súa parte, o termo ají, é unha palabra do dialecto taíno, que se falaba no Caribe O pemento ten un uso moi estendido como condimento. Os maias utilizabano na preparación do cacao quente. Actualmente, consómense frescos, fritos ou asados, en conservas e para pementón, triturando ou moendo os grans. É un ingrediente tradicional das comidas de México e Perú.

Credit:

Select Image Size
Square 75X75 View Download
Large Square 150X150 View Download
Thumbnail 100X77 View Download
Small 240X185 View Download
Small 320 320X246 View Download
Small 400 400X308 View Download
Medium 500X385 View Download
Medium 640 640X492 View Download
Medium 800 800X615 View Download
Large 1024X788 View Download
Large 1600 1600X1231 View Download
Large 2048 1888X1452 View Download
Original 1888X1452 View Download